อ. พระศาสดา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 4 / 67

ประชโฆษ - พระธรรมปาฐิโรคุตฺโตภาค ๔ - หน้าที่ 156 4. เรื่องพรหมคุณใดคนหนึ่ง [๒๒๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวหา ทรงปรารภพรหมคุณ คนใดคนหนึ่ง ตัสสะธรรมนามว่า "มายุ" เป็นต้น. [พรหม

ในข้อความนี้ พระศาสดาได้ทรงอธิบายถึงการเรียกบุคคลว่า 'พรหมนฺ' โดยไม่ขึ้นอยู่กับชาติหรือโคด แต่จะเรียกบุคคลที่บรรลุประโยชน์สูงสุดเท่านั้น พร้อมทั้งทรงสอนเรื่องของคนที่มีจิตที่ไม่ใส่กิเลสและอยู่แต่เพียง

ประโยค - พระธรรมปฐมทรงกลอนทับศัพท์ภาค ๔ หน้า ๑๘๖ ๑๕. เรื่องพรหมณ ๒ คน[๒๘๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวทนาทรงปรารถพรหมณ ๒ คน ตรัสพระธรรมกนาว่า "เณฺวา นฤ๘" เป็นต้น. [พรหมณ ๒

พระธรรมปฐมทรงกลอนทับศัพท์ภาค ๔ หน้า ๑๘๖ กล่าวถึงเรื่องของพรหมณ ๒ คนที่มีการแข่งโคกัน โดยที่หนึ่งมีโคชื่อว่า ผูโภโหติ ส่วนอีกคนมีโคชื่อว่ามาโรหิต ทั้งสองตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับความแข็งแรงของโคของตนเอง จึ

ประโยค - พระธัมมปิฎกฉบับแปล ภาค ๙ หน้า 193 ย่ำแล้ว. พระศาสดา. อุปชฌายะของเธอถูกอย่างไรอย่างไร ? พระราหุล. ว่ากล่าวอย่างคำชี้นี้ พระเจ้าขา. พระศาสดา. ส่วนอุปชฌายะของเธอ ว่าอย่างไร ? พระราหุล. ไม่ว่าอะ

บทเนื้อหาเกี่ยวกับการสนทนาระหว่างพระศาสดาและพระราหุลเรื่องการเป็นผู้ปราศจากความโกรธ การฟังธรรม และการปฏิบัติตามคำสอน มีการสอนเกี่ยวกับการควบคุมอารมณ์ โดยภิกษุจึงสนทนากันในโรงธรรมว่าด้วยความสำคัญของพฤต

ประโยค - พระฉิมมาทุตถูกแปลภาค ๙ หน้าที่ 234 แล้ว ฉันก็เป็นผู้ประกอบในชุมพฤติทั้งสิ้น พวกท่านจงรออยู่ ที่นี่ก่อน ฉันกับวชิรินมณฑโดย ๒-๓ วันเท่านั้น." เขาทูลอกรบรรพทะพระศาสดา ได้ปลอบสมานแล้ว. ครั้งนั้น

ในบทสนทนานี้ พระศาสดาได้ฟังเรื่องราวจากจันทกะเกี่ยวกับการเรียนมนต์และความจริง พระศาสดายืนยันว่าจันทกะมีอาสะสิ้นแล้วจึงกล่าวแต่คำจริง โดยยกตัวอย่างถึงความบริสุทธิ์ที่เหมือนพระจันทร์ที่ปราศจากมลทิน ซึ่ง

ประโยค - พระจันทปฐกูฉบับแปลภาค ๙ - หน้าที่ 255 มณี" ด้วยอาการแห่งการเข้าไปแห่งพราหมณ์นั้นนั่นแล คิดว่า "โอหนอ ! พราหมณ์ผู้นี้ควรถือเอา." แม้พราหมณ์นั้น วางมือไว้แทบนบบาทลูกล้าบนถนนธง พระศาสดา ถือเอาแก

ในหน้าที่ 255 ของพระจันทปฐกูนี้มีการสนทนาเกี่ยวกับพราหมณ์ที่ไม่สามารถนำของของตนไปยังผู้อื่นได้ พระศาสดาได้ตรัสสอนเกี่ยวกับการเข้าใจและตระหนักถึงความไม่สามารถในการถือเอาสิ่งของของผู้อื่นได้ พร้อมทั้งแบ

ประโยค - คำบูชาพระมงคลถวัลย ยศพัทธ์แปล ภาค ๕ - หน้า ๔๑ เรื่องพระเจ้าสุโขทัย ๑๐.๑๓/๑๓ ตั้งแต่ ราชา สุกิ สนฺญเปนฺโต เวคณ เป็นต้นไป ราชา อ. พระราชา สนฺญเปนฺโต ทรงตั้งไว้ด้วยอยู่ สุกิฺ ซึ่งผ้าสุกิฺ นิมกฺข

เนื้อหาบทนี้พูดถึงเรื่องราวของพระเจ้าสุโขทัย ภายใต้การปกครองของพระราชาที่มีบูชาต่อพระศาสดา โดยพูดถึงบทสนทนาระหว่างพระราชากับพระศาสดา เกี่ยวกับการทำกรรมและเหตุผลที่นำไปสู่การทำบาปต่างๆ ในบทนี้เน้นว่าคว

…ภนฑ ด้าแต่พระองค์ผูแจ้ง อาม พระเจ้าข้า อห อ. ข้าพระองค์ น ชานาม ย่อมไม่ทราบ อิต ดั่งนี้ ๑ (สุจิตรา) อ. พระศาสดา (อาหาร) ตรีสแล้วว่า ก็ อเดศส อุปาสกฯ ในอุบาสก ท. เหล่านี้นา ในอิสา อ.โอโล อุปาสกฯ อ. อุบาสก นี้ใด น…

ข้อความนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระศาสดากับ อานนท์ โดยมีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับการปฏิบัติของอุบาสกในขณะที่พวกเขาอยู่ในสภาวะหลับและการเข้าใจในธรรมชาติของชีวิต มีการสอบถามและการตอบสนองในแต่ละ

ประโยค - พระฉันปฏิญาณว่าจากๆ ภาค ๑ - หน้าที่ 71 แล้ว เทศนาได้เป็นถางมีประโยชน์ แม้แก่บริษัทผู้ประชุมกันแล้ว [นางักษณีรู้มากฝน้อย] พระศาสดา ได้รถะหญิงนั้นว่า " เจ้าจะให้ฑูตรองเจ้านัด นางักษณีอิฐเด็ด"

ในพระธรรมเทศนานี้ พระศาสดาได้ตรัสกับนางักษณี เมื่อเธอประสบปัญหาในการเลี้ยงชีพ พระองค์ให้กำลังใจและสั่งให้สงเคราะห์นางด้วยอาหารอย่างดี นางักษณีได้แสดงความวิตกกังวลเกี่ยวกับการดำรงชีวิต พระศาสดาได้ให้คำ

ประโยค - พระธัมปทปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 99 ทรงทำหนอ? วานนี้ อันตรายแห่งบรรพชา เกิดขึ้นแก่ลูกคน เพราะการล่วงหน้าไปก่อน วันนี้ อันตรายมีม์ เพราะกิเลสอันล่วง หน้าไปก่อน บัดนี้ พระศาสดา รับส่งให้พระมหากษ

ในพระธัมปทปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 99 เสนอการสนทนาระหว่างพระศาสดาและภิญญาเกี่ยวกับอันตรายจากบรรพชาและกิเลสที่มีผลกระทบต่อพระมหากษัตริย์ พระศาสดาแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของฝ่ายบุญและอุปการะ ที่ตั้งอยู่บนค

ประโยค- พระอิฐมปติบุตรฤๅทิศถวายแปล ภาค ๑- หน้าที่ 129 ต้องได้เตรียมมาก มีการเตรียมช้างพระราชพานนะเป็นต้น จึงสมควรฉันใด, อุปไมยนี้ พึงทราบฉันนั้น. [ ผกากัญติเตียนนพระศาสดา ] กีในเวลาบ่ายวันนั้นเอง พ

ในเวลาบ่ายวันนั้น พระศาสดาทรงประชุมพระสาวกที่พระเววุ่น และประทานตำแหน่งพระอัครสาวกแก่พระเณรทั้งสอง ทรงแสดงพระปฏิมาคม อภิญญุตติยกได้กล่าวถึงเหตุผลในการเลือกประทานตำแหน่ง และพระศาสดาได้ตรัสถามถึงสิ่งที่

ประโยค--- พระธัมมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๒- หน้า 117 จิตของพี่ชายเรา ก็แตกแยก (หมวดเชื้อไข) ในเราแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย บัดนี้ เราจะต้องการอะไรรด้วยศาสนานี้ เราจักเป็นกุศลสิ ำบุญดูต่าง ๆ มีทานเป็นต้นตั้งแต่

ในหน้า 117 ของพระธัมมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๒, มีการบรรยายเกี่ยวกับจิตของจูฬ์บิณกที่แตกแยกและการสนทนาระหว่างพระศาสดากับเขา พระศาสดาได้ชี้นำให้จูฬ์บิณกเข้าใจถึงความสำคัญของการบรรพชาในสำนักของพระองค์ เมื่อพร

ประโยค๒ - พระฐัมม์ทัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 121 แม้ทุกรูป ชื่ออัพยนตก ทั้งนั้น." พระศาสดา ตรัสว่า " ถ้าระนั่น เธองไป. รูปใดเลยก่อนว่่า " ข้ามแล้ว ชื่ออัพยนก," งฉบับนี้ดูนั้นไว้, รูปที่เหลือจักหาย

ในบทนี้ พระศาสดาได้สอนเรื่องการทำอนุโมทนาโดยการให้หมอชีวกทำตามคำสั่ง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการมีสติและการประกอบกิจกรรมด้วยความตั้งใจ โดยมีการบรรยายถึงภาพรวมของพระศาสดาและภิกษุที่มาร่วมทำอนุโมท

ประโยค๒ - พระธัมมปฎิสังขาฯแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 140 ตลอดทั้งกลางคืนกลางวัน "ไม่ควรหรือ?" ดังนี้แล้ว อึเข้าไปยังที่อยู่ของตนแล้วนอนหลับ ฝ่ายภิษุณอณนี้ พักผ่อนในชั่วโมงยามแล้ว กลับขึ้นทำสมาธิในปัจจิมายม.

บทสนทนาระหว่างพระศาสดากับภิกษุทั้งสองเกี่ยวกับการทำสมาธิและความไม่ประมาท โดยภิกษุหนึ่งนั่งทำสมาธิอย่างไม่หลับนอน ในขณะที่อีกคนกลับประมาท และปล่อยเวลาให้ผ่านไปเปล่าๆ พระศาสดาได้ตรัสสอนให้รู้ถึงคุณค่าขอ

ประโยค๑๒ - พระถังปั๊ดถูกดาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 196 ผอม ซูบซีด มีตัวสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น ถูกความเกลียดคร้านครองงำ เคลื่อนกล่านแล้วด้วยหิ้วเป๊อย. ลำดับนั้น พวกกิทุโจ๋หนุ่มและสามเณร ถามท่านว่า "ผู้มีอาย

ในบทนี้ มีการสนทนาระหว่างพวกกิทุโจ๋หนุ่มและสามเณรกับภิญญา ผู้มีอายุที่อยู่ในสภาพที่น่าเป็นห่วง พวกเขาสอบถามถึงสาเหตุของความทุกข์ และภิญญาได้ชี้แจงเกี่ยวกับกรรมที่ทำให้เขาต้องประสบกับความทุกข์นี้ พระศา

ประโยค๒ - พระธัมม์ทุก๓ถูกอรรถแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 197 จากทุกข์ จึงได้บ่วง พระอาจารย์ของข้าพระองค์นั้น กล่าวอธิบรร- ถา, พระอุปชฌาย์กล่าวว่านัก๓๓. ข้าพระองค์นั้นได้ทำความตกลง ไว้ "ในพระพุทธศาสนานี้ สถานเ

เนื้อหาเกี่ยวกับการรักษาจิตในพระพุทธศาสนา พระศาสดาว่าให้ผู้ภิกษุรักษาจิตของตน เพื่อลดทุกข์และนำมาซึ่งสุข ในเรื่องนี้มีการอธิบายถึงความสำคัญของการควบคุมจิตใจ ซึ่งสามารถช่วยให้ผู้ปฏิบัติธรรมมีความสงบและ

ประโยค๒ - พระจัมปััทฐถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 217 ผีหัวขาดในที่สุดที่จงกรม ผมได้เห็นร่างฝีในที่พักกลางคืน ผมได้ยินเสียงอมบุญในที่พักกลางวัน ที่นี่เป็นที่ควรเว้น, ในที่นี้ ความไม่ผาสุกมีแก่พวกเรา, พวกเร

เนื้อหาในบทนี้ยังคงบรรยายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสำนักพระศาสดา โดยเน้นที่ความรู้สึกของกิฎฐุที่รู้สึกไม่ผาสุกเพราะเหตุการณ์ต่างๆ ทำให้พวกเขาตัดสินใจเข้ามาที่สำนักของพระศาสดา พระศาสดาจึงได้ให้คำแนะนำแล

ประโยค๒ - พระธัมมปทุตฺตวจกะแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 226 พระศาสดา. เธอปริพพาชนแล้ว ก็ภูทั้งหลาย. พวกก็ภ. พระเจ้าข้า กายของภิกษุผู้นี้พร้อมด้วยอุปนิสัย แห่งพระอรหันต์เป็นปานนั้น เกิดขึ้นมาเพราะเหตุไร? กระดู

เนื้อหาเกี่ยวกับพระศาสดาที่อธิบายถึงกรรมและอดีตของบุคคลภายในบทสนทนากับภิกษุ โดยมีการนำอดีตนิทานเกี่ยวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพระนามว่ากัสสปะที่มีเรื่องราวการขายนกและการกระทำที่ส่งผลต่อนกที่ถูกฆ่า รวม

ประโยคฺ - พระสังคพลภูมิรุกาแปล ภาค ๑ หน้าที่ 44 พระศาสดา. ภิกษุทั้งหลาย นางปรารถนาถึงสามีนัน จีหมามได้, มาลามาริเทพนุคร ในดวงสิงห์ เป็นสามีของนาง, นางเคลื่อนจาก ที่ประดับดอกไม้ของสามีนัน แล้ว ไปบังเก

บทสนทนานี้จัดขึ้นโดยพระศาสดาและภิกษุเกี่ยวกับความหมายของชีวิตสัตว์ การกระทำและผลที่เกิดขึ้นนอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงการเลือกเก็บดอกไม้ที่สื่อถึงความงามและกรรมที่นำไปสู่ความไม่อิ่มหนำในสรรพสิ่ง พระศาสด

ประโยค- พระธรรมปาฐิโมกข์ แปลภาค ๑ หน้าที่ 146 จักกำหนดพุทธวิสัย พุทธศิลป์ ในวันรุ่งขึ้น พระศาสดา ได้เสด็จ ไปประตูเรือนของคร mphith กับภิกษุ ๕๐๐ รูป. คร mphith นั้น ออก จากเรือนแล้ว ถวายนั่งองค์ด้วยเบญ

ข้อความนี้พูดถึงการเสด็จเข้าของพระศาสดาไปยังเรือนของคร mphith และการสนทนาระหว่างพระศาสดากับคร mphith ซึ่งพูดถึงความรู้และการกำหนดจิตของสัตว์ พระศาสดาได้ทำการสนทนาเกี่ยวกับนิมิต 16 ประการ ข้อความยังบอก

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 164 พระศาสดา เมื่อจะทรงแสดงคาถาที่สัตว์วนรนั่น กล่าวไม่เต็ม ทำให้เต็ม จึงตรัสอย่างนี้ว่า :- "เรา ทั้งหลายเหล่าใด เมื่อโศกะทั้งหลาย มีอยู่ ไม่ได้อวยทาน ไม่ไ

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสสอนเกี่ยวกับการทำบุญ และกรรมที่มนุษย์ได้กระทำ โดยจะอธิบายว่าการมีชีวิตอยู่ซ้ำซ้อนคืออะไร และการทำบาปส่งผลต่อชีวิตอย่างไร การใช้เสียงแห่งคำสอนนี้เพื่อสร้างความเข้าใจในธรรมได้เป็น